کرامت

{۰}
امیر جعفریِ بازیگر، این روزها یک ویدیو پرکرده و از دولت مستقر حمایت کرده است. اما دیدم در رسانه‌های منتقد دولت، این ویدیو با تعابیری چون: «توهین آقای بازیگر به مخالفین دولت» منتشرشده است. برایم سؤال بود که چه گفته است. دیدم فیلم را. اصل حرفش این بود که می‌گفت منکر بی‌کاری و فقر نیست. اما ریشه‌ی این‌ها را نه در سیاست‌های دولت که در بی‌عاری و بی‌همتیِ بی‌کارها و منتقدها می‌بیند.
دیروز به چهره‌های آمده در مصلا نگاه می‌کردم. با برخی هم‌کلام شدم و در گعده‌های مختصر چند دسته آدم مشارکت داشتم. می‌خواستم ببینم این‌ها که آمده‌اند به سیاست‌های دولت «نه» بگویند، آیا بی‌عار و ناتوان و فرصت‌طلب و... هستند؟ اما در میانه‌های همه‌ی بحث‌ها و حرف‌ها، یک چیز حواس ارزیابی‌ام را پرت می‌کرد. آن‌هم این بود که بیش‌تر آدم‌های هم‌صحبت من، دو ویژگی خوب داشتند: یکی نشاط و دیگری امید. همین بس بود.

ارسال نظر

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.

وسعت

{۰}
شاید برای تو مخاطب حرف ساده و بی‌مغزی بیاد، اما من اولین باره که دارم وسعت عزادارهای امام حسین رو می‌بینم. نمی‌دونم چ طور باید توضیح بدم. می‌گم که: اولین باره که دارم وسعت انتشار عزای امام رو به چشم می‌بینم.

پ‌ن:
منظورم از وسعت، رابطه‌ی نزدیکی با کثرت عزادارها نداره.
»»»۰۸:۱۳ ب.ظ، ۲۸م مهر ۱۳۹۷

تگ