کرامت

{۰}
امیر جعفریِ بازیگر، این روزها یک ویدیو پرکرده و از دولت مستقر حمایت کرده است. اما دیدم در رسانه‌های منتقد دولت، این ویدیو با تعابیری چون: «توهین آقای بازیگر به مخالفین دولت» منتشرشده است. برایم سؤال بود که چه گفته است. دیدم فیلم را. اصل حرفش این بود که می‌گفت منکر بی‌کاری و فقر نیست. اما ریشه‌ی این‌ها را نه در سیاست‌های دولت که در بی‌عاری و بی‌همتیِ بی‌کارها و منتقدها می‌بیند.
دیروز به چهره‌های آمده در مصلا نگاه می‌کردم. با برخی هم‌کلام شدم و در گعده‌های مختصر چند دسته آدم مشارکت داشتم. می‌خواستم ببینم این‌ها که آمده‌اند به سیاست‌های دولت «نه» بگویند، آیا بی‌عار و ناتوان و فرصت‌طلب و... هستند؟ اما در میانه‌های همه‌ی بحث‌ها و حرف‌ها، یک چیز حواس ارزیابی‌ام را پرت می‌کرد. آن‌هم این بود که بیش‌تر آدم‌های هم‌صحبت من، دو ویژگی خوب داشتند: یکی نشاط و دیگری امید. همین بس بود.

ارسال نظر

کاربران بیان میتوانند بدون نیاز به تأیید، نظرات خود را ارسال کنند.
اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید لطفا ابتدا وارد شوید، در غیر این صورت می توانید ثبت نام کنید.

نامحسوس

{۰}
»۰۸:۲۳ ق.ظ، ۲۶م تیر ۱۳۹۶
دیرم شده بود برا رفتن ب کار، از دم خونه دویدم. سر خیابون از جلو ی ۲۰۶ رد شدم سریع. بندگان خدا ترسیدند نکنه تصادف بشه. راننده با ی لحن هراسون گفت: مواظب باش. من اعتنا نکردم و ادامه دادم دویدن رو. تو دلم گفتم: اون باید مواظب باشه. دیدم سر تقاطع وایساد. گفتم انگار داره داستان میشه. رسیدم بهش، دیدم ۲ تا افسر راهنمایی تو ماشین نشستند. نگو ماشینه، پلیس نامحسوس بوده.

هواکش

{۰}
»۰۴:۵۸ ب.ظ، ۱۷م تیر ۱۳۹۶
حالا اینکه زیرگذرهای عبوری تهران هواکش دارند یا نه الان مسئله من نیست. این رو حالا میبینم که به محض ورود به زیرگذر چهارراه ولیعصر، داشتم خفه میشدم.

تگ